Cuda

Od pewnego czasu mieszkał w mieście
pewien człowiek o imieniu Szymon,
który zajmował się magią
i wprawiał w zdumienie lud Samarii,
ponieważ twierdził, że jest kimś niezwykłym.
Poważali go wszyscy, od najmniejszego do największego.
Mówili: Ten jest wielką mocą Boga.
A liczyli się z nim dlatego,
że już od dość długiego czasu
zachwycał ich magicznymi sztukami

(Dz 8,9-11).

Ludzie podziwiają i zachwycają się tymi,
którzy czynią cuda.
A pierwszą cechą tego, kto naprawdę czyni cuda mocą Boga,
jest pokora.
Możesz robić wielkie rzeczy,
możesz mówić, że działasz w imieniu Boga,
a i tak Bóg będzie cię rozliczał z tego, co myślisz o sobie.
Możesz robić wielkie rzeczy i mówić o Bogu, a wywyższać siebie.
Ludzi to pociąga.
Ale Bóg patrzy w serce i widzi grzech.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s