Posłuchaj osła

I rzekł do niego anioł Pański: Dlaczego zbiłeś już trzy razy swoją oślicę? Przecież to ja wyszedłem jako twój przeciwnik, gdyż twoja droga jest zgubna i wbrew mojej woli. Oślica mnie widziała i trzy razy przede mną ustępowała; gdyby nie była ustąpiła przede mną, byłbym cię zabił, a ją zachował przy życiu” (Lb 22,32-33 BW).

To, co jest dla nas ratunkiem, często traktujemy jako zło. To, co jest wg nas złem, faktycznie bywa ratunkiem. Mówimy:
– „Głupie bydlę. Nie chce iść do przodu. Uparty osioł”.
– „Głupi samochód. Zepsuł się akurat teraz”.
– „Głupi kierowca. Czemu jedzie tak wolno?”
Wyluzuj, być może jest to ratunek dla ciebie.

Reklamy

Tłumy

Za Jezusem chodziły tłumy. Ale czy Jezus widział tłumy słuchających Go ludzi?
Nie, On widział każdego człowieka z osobna. Widział chorą na krwotok kobietę. Widział trędowatego, który się przeciskał do Niego. Widział niewidomego. Widział człowieka, który wdrapał się na drzewo, żeby Go zobaczyć.
Tak samo jest i dzisiaj. Jezus nie widzi całego świata, nie widzi Polaków, Żydów, Niemców, Rosjan.
Widzi każdego z osobna. Widzi ciebie i mnie.

Drzewo poznania dobra i zła

I dał Pan Bóg człowiekowi taki rozkaz: Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz” (Rdz 2,16-17 BW).

Relacje bazują na zaufaniu. Słowa o niczym nie świadczą. To czyny pokazują prawdziwe wnętrze. Bóg mówi: „Jeśli Mi ufasz, będziesz żył”. I ostrzega przed złem: „Jeśli Mi nie ufasz, zginiesz”. Czy ufasz Bogu? Czy ufasz Jego Słowu, Jego prorokom?
Zakaz zrywania owocu to nic innego, jak pierwsze przykazanie Dekalogu.

Idole

Człowiek coraz bardziej i coraz dalej podąża za swoim idolem. Dlatego ważny jest wybór – kto jest moim idolem, kogo chcę naśladować, komu chcę się podporządkować.
Czy nie wiecie, że jeśli posłusznie oddajecie siebie jako niewolników, jesteście niewolnikami tego, komu jesteście posłuszni: czy to grzechu, który prowadzi do śmierci, czy posłuszeństwa, które prowadzi do usprawiedliwienia?” (Rz 6,16 BE).

Chwała Boga

Gdy Mojżesz zszedł z góry Synaj po rozmowie z Bogiem, z jego twarzy bił blask chwały Bożej. Żydzi nie mogli patrzeć na niego. Dlaczego Mojżesz mógł być tak blisko Boga, że odbiło się to na jego twarzy, a Żydzi nie mogli patrzeć na zaledwie odbicie Bożej chwały na twarzy człowieka?
Być może odpowiedź jest w księdze Liczb 12,3: „Mojżesz był człowiekiem bardzo skromnym, najskromniejszym ze wszystkich ludzi, którzy są na ziemi”.

Uświęcenie

Jeżeli grzech jest codziennym chodzeniem bez Boga, to czy uświęcenie nie jest codziennym chodzeniem z Nim?

Jeżeli grzech jest pragnieniem życia niezależnie od Boga, to czy uświęcenie nie polega na całkowitym uzależnieniu się od Boga?

Bóg nie działa… na siłę?

I król Saul (1 Sm 10,9-11) i prorok Bileam (Lb 23) i arcykapłan Kajfasz (J 11,49-51) zostali zmuszeni przez Boga do mówienia Jego słów. To fakt.
Ale Bóg nie zmienił na siłę ich charakterów. To też fakt. Mimo działania Boga w ich życiu, oni wszyscy dokonali własnych wyborów. Niestety złych.